Antoine de Kom (Den Haag, 1956) bracht een belangrijk deel van zijn jeugd in Suriname door. meer info
Terug naar Archief
|

© Antoine de Kom |
|
In Barbetta

manhattan 2004
in barbetta tussen obers uit peru en piëmontees
kristal glij je met platgestreken kroeshaar en krant
weg tot middenin de achttiende eeuw. je nipt en je leest:
HELI STORT TOLLEND OP DAK – terwijl de copter
langzaam naar links overhelt wordt net nog zichtbaar
hoe manhattan ruimteschip is dat zich bevreesd heeft vastgezogen
op een eiland waar niemand zo onbevangen als ik zich de enige
kan wanen op pratende sandalen in de regen.
onder straatniveau klopt een heel groot hart van stoom en asfalt
dat het nieuws rondpompt.
ik ben nu drie dagen in deze stad en heb van mijn leven
nog nooit zoveel hoofdletters gezien. mag ik met jou ja jou alleen
in innig gesprek over het intiemste onderwerp van dit land:
de paardenpolitiek. de geachte afgevaardigde is al
drie kwartier aan het woord en nu bij de slachterijen
die amerika rijk is aangeland. laten we het hebben
over de rechten van het gevleugelde paard. vraag het paard
waar het in zijn laatste ogenblikken aan denken zal: hoe zalig het is
om neer te dalen tussen wandelend publiek en dan weer op te stijgen
met hem of haar aan zich vastgeklampt. zomaar op een dag doorvliegen
naar the bronx zoo en daar in alle pracht landen tussen de giraffen
die zich al uren hebben staan vervelen en alleen maar durfden dromen
van de verschijning die je slechts als verbleekte bruine man kunt
hebben wanneer je in barbetta aan het lot van paarden
en van paardengekke lenig door hun weide dollende giraffen denkt.
of als de peruaanse ober je vertelt dat tegen alle verwachtingen in
clark terry er op trompet vanavond weer zijn zal in the village vanguard
Terug naar Archief